Ik kon Leigh troosten door zijn eigen woorden te gebruiken: van de tien gehaakte tarpons, schieten er minstens negen los .

Henk Peeters, (Vliegvissen).

Op zaterdag vijf maart 2001 liep Hr.Ms. de Ruyter, vergezeld door Hr.Ms. Witte de With en Hr.Ms. Willem van der Zaan, de haven van Willemstad, Curacao, binnen voor een kort bezoek. 'S middags haalde mijn vriend Ron List me op. Het was al weer twee jaar geleden dat we elkaar voor het laatst zagen, ook op Curacao, en het was goed elkaar weer te zien. 'S avonds trakteerde Ron op een heerlijke gegrillde maaltijd bij een leuk restaurant. De volgende dag had hij de wacht en kon hij helaas niet mee vissen. Ron zette me af bij Wicher Akkerman, die me meenam om op snook en tarpon te vissen.

Aan boord had ik op zondag een uurtje zitten binden en aan de hand van een beschrijving van Wicher een paar streamertjes op haak 1/0 in elkaar geknutseld. Een staartje van wat spectraflash, al dan niet gemengd met wat marabou, een lijfje van witte wol en daar overheen een witte hackle. Ik vond het er mooi uitzien. Aan de waterkant gaf Wicher me een door hem gebonden streamertje en daar begon ik mee te vissen. Al binnen een kwartier kon ik de eerste snook binnen halen.

Niet groot, maar heel leuk om te vangen. Wat later kon een tweede exemplaar geland worden. Het was lekker bewolkt weer, wel zo prettig voor het vissen. Warm is het er altijd, tegen de dertig graden. Allerlei vogels lieten zich zien, zilverreigers, groene reigers, een visarend en diverse soorten duiven. Na deze plek goed te hebben afgevist zijn we naar een tweede plek gegaan. Al meteen na aankomst zagen we meerdere tarpons in het oppervlak draaien. Er zaten echte knapen tussen van naar schatting meer dan 1.50 mtr. Soms kwamen ze ruim binnen werpbereik. Heel spannend om zo te vissen. Plotseling liep de lijn strak en in een vloeiende beweging zette ik meteen de haak.

Ogenblikkelijk kwam een tarpon van zo'n 60 a 70 cm, een kleintje dus, in zijn volle lengte het water uit. Wat een pracht gezicht! En goed voor wat extra hartkloppingen. De lijn viel echter meteen weer slap, de tarpon had de haak uitgeschud. Toch was het een hele belevenis om zo'n aanbeet mee te mogen maken. Tegen koffietijd werd het aantal tarpons dat zich liet zien beduidend minder en besloten we weer te gaan verkassen. Op de derde plek liet zich een hoop kleine snook en andere vis zien.

Al gauw nadat de streamer te water lag werd deze gegrepen en kon een snook geland worden. Er volgden nog een paar meer. Om een uur of elf zijn we gestopt. Eerst een pastei eten en dan de duikspullen ophalen. Bij Aqua Diving een fles gehaald en doorgereden naar de baai van Porto Marie. Een prachtige baai om te duiken, alle faciliteiten zijn aanwezig en dat is ook prettig. De twee duiken die we maakten waren ook dit keer zeer de moeite waard. Bij de oude zoutpannen stonden een stel flamingo's, heel sierlijke vogels met hun absurd lange poten.

Verder konden nog een Wara-wara (Cara Cara), een Amerikaanse torenvalk, oranje troepiaal, Curacaose papegaaien (bijna ieder eiland in de Caribbean heeft zijn eigen ondersoort van de een of andere papegaai) en suikerdiefjes worden bewonderd. Al met al was het een bijzonder intensieve dag. De stoba (Curacaos vleesgerecht) 's avonds bij Ron thuis smaakte verrukkelijk. Helaas was dit bezoek aan Curacao hiermee ten einde, de volgende dag zat ik al vroeg in het vliegtuig naar de USA.

Daar hadden we geen tijd om te gaan vissen, jammer. Het had leuk geweest om wat bluegills, crappies of sunfishes te vangen, net als in 1999 (zie foto album). Later in april ving Ron een kanjer van een tarpon, zie bovenstaande foto. Wat een geweldige vis!!!!!