Als het dagboek van kolonel Hawker juist is, hebben vroegere hengelaars soms vanaf een paardenrug gevist omdat het lijkt of onze vliegvissende voorouders geplaagd werden door jicht, het is niet duidelijk of dit kwam door het bloot-beens waden of door het overvloedig gebruik van fijne Port wijnen.

Geoffry Bucknall (To meet the first march brown).

***

Brest, 16 - 17 Juni 2001

Toen bekend werd dat we naar Brest zouden gaan, leverde een zoekactie op het internet een hoop informatie op. De rivier de Elorn zag er op de foto goed uit. Op de website stond een goede beschrijving van de rivier en ook waar vergunningen te verkrijgen waren.
Vrijdagmiddag na binnenkomst in de haven snel de wal op gegaan en al gauw was een hengelsportzaak gevonden. Het bleek dat ze hier wel vergunningen verkochten, maar niet voor het gebied van de Elorn. Daarvoor moest ik ergens anders zijn. Het plan gewijzigd en de volgende dag een vergunning proberen krijgen in Landivisiau.
Ik was zaterdag al vroeg op en ben na douche en ontbijt naar de stad gelopen. Dat is eerst nog een heel eind de basis over. Met de bus naar het centrum en vandaar naar het station gewandeld. Helaas bleek dat de eerste trein naar Landivisiau pas om een uur of twaalf zou gaan. De trein naar Landerneau bleek om kwart over negen te vertrekken. Daarom ben ik daar eerst naar toe gegaan. Landerneau ligt tussen Brest en Landivisiau in. Daar bleek bij de tabakszaak die op de Elorn website vermeld stond dat ook hier weliswaar visvergunningen verkocht werden, maar helaas had de baas niet de zegels voor de "carte des vacances".

Verder het dorp daar maar eens doorgestekkerd. Het is wel een mooi plaatsje. Er is een soort oude molen waar de rivier onderdoor stroomt met een fraaie stroomversnelling en er zijn straatjes met kinderkoppies als keien. Leuke markt. Dikke krabben en zeebeesten werden daar te koop aangeboden. Na een paar bakjes koffie bij het station heb ik de trein van half twaalf genomen.

Een kwartier later was ik in Landivisiau. In het cafe de "L'Elorn" bij het station verkochten ze inderdaad de vergunningen en mij werd aangeraden om het twee kilometer verderop te proberen. Daar ben ik dus naar toe gelopen. Het bleek een prachtig riviertje. Sommige stukken doen me heel sterk denken aan de river Piddle in Zuid Engeland, een chalkstream. Andere stukken lijken veel op de stroompjes in de Ardennen of Eifel. Je mag er met alle methoden op forel vissen en mijn verwachtingen waren daarom niet zo hoog gespannen.

Tot mijn starre verbazing draaide binnen twintig minuten vissen een fraaie regenboog de kant uit om op mijn nymph te knallen. Prachtvis. Er bleek meer forel te zitten en af en toe ving ik een mooie beekforel. Ik zou de dag eindigen met zes stuks en heb daarnaast nog een stuk of 5 losschieters gehad. Ik vis graag met Tiemco TMC 103BL haakjes, vlijmscherp en zonder weerhaak, dus als een forel met een rotgang naar je toekomt en je de lijn niet strak kan houden is ie de nymph zo kwijt.

Ik ben om een uur of zeven gestopt en ben teruggelopen naar het cafe. Daar heb ik even een broodje gegeten en een bakkie koffie gedronken. Om half negen kwam de trein en om tien uur was ik terug aan boord. Het is bijna de hele dag droog geweest en heel af en toe was er zelf een zonnetje. Ik ben meteen gaan douchen en mijn kooi in gedoken toen ik terug was. Zondagmorgen was ik al wakker voor mijn wekker afging. Bertus, mijn hutgenoot, was er ook al uit, die ging fietsen. Na de basis af te zijn gelopen kwam na een kwartiertje de bus. Ik had ruim de tijd voor de trein van half elf. Even een telefoonkaart gekocht en fijn naar huis gebeld. Om elf uur was ik in Landivisiau en ben doorgelopen tot na het stuk dat ik gisteren afgevist had.

Er waren twee andere vissers bezig en toen ik vroeg of ze wat gevangen hadden kreeg ik wat nietszeggende gelaatsuitdrukkingen en vaag gemompel van "gaat wel". Ze zullen dus wel redelijk goed gevangen hebben, denk ik. Dit stuk rivier is prachtig, het heeft alle kenmerken van een chalkstream, vol met wuivende waterranonkel. Heel erg mooi. En forel zit er ook. Ik zag er een paar risen (ik denk dat vissers die

met spinners vissen niet tussen het waterranonkel uit de voeten kunnen). Een van die forellen lag onder een stuk wuivend ranonkel en na diverse worpen dreef mijn sedge mooi af en werd het waterranonkel door de stroom opzij gezet. De vlieg werd gepakt en het bleek een zeer fraaie beekforel, in de dertig cm. Hij dook meteen het ranonkel in, maar door de lijn strak te houden kon ik er naartoe waden en de vis "ontwarren" en hij bleek er (tot mijn verbazing) nog steeds aan te zitten. Een heel eind verder had ik nog een of twee aanbeten op de nymph, maar zowel met nymph als droge vlieg kon ik geen daarvan omzetten in een gevangen exemplaar. Op een wat donkerder stuk onder de bomen kreeg ik weer een aanbeet en toen ik aantikte kwam de grootste forel die ik ooit op een riviertje haakte met een machtige sprong het water uit. De vis was tussen de vijftig en zestig cm, een prachtig gekleurde regenboogforel. Ik had hem er nog even op maar toen ramde ie door mijn puntje 14% heen. Toen had je mij midden in de rivier kunnen zien staan, hardop mopperend. Nou ja, even later vond ik het toch ook wel gaaf dat ik hem er op had gehad. Hij heeft zijn vrijheid zowieso verdiend. Gelukkig vis ik met een nymphje zonder weerhaak, dat schud ie meteen uit. Maar wat een enorme bak was dat, onwijs. Al met al wist ik nog een kleine regenboog en twee beekforellen te vangen, hetgeen de score op 4 stuks bracht.

Op een stuk vlakbij een brug stond een overhangende boom met ranonkel aan de voet, die in het water stond. Ik had er al langs gevist, maar toen ik terug waadde schoot een echt grote vis, zo breed als mijn hand, vanonder de boom vandaan en verdween met de stroom mee. Ik had de trein terug naar Brest van half zeven, en iets meer dan een uurtje later liep ik al op de marine basis.

Ik moet nog wel in Engeland een wader-reparatiesetje kopen, want dat heb ik weer eens thuis laten liggen. 'S middags bleek dat mijn rechter lieslaars en lekje had opgelopen. Waarschijnlijk door de bramen of zo. En ik moet wat nymphen bijbouwen van de week, dit weekend zijn er een paar in de bomen blijven hangen.
Jammer dat deze rivier zo'n eind rijden is vanaf Nederland.

Noot: De "Carte de vacances" is verkrijgbaar van 1 juni tot 30 september.

Klik hier voor een link met informatie over de Elorn (Franse taal)

Klik hier voor een link met informatie over de treinverbindingen.

Hier een tweede link met reistijden en de mogelijkheid een kaartje te bestellen.

***