De volgende uitlating heeft betrekking op onderzoek naar de poolforel:

Wetenschappelijk fanatisme voor poolforel is gedeeltelijk een product van intellectuele frustratie.

Ron Greer (Ferox trout and arctic charr).

***

Dinsdag 4 juli 2006, Stutefosstjernet

Op het internet kon ik niet veel vinden over het vissen in de omgeving van Moss, dat ongeveer 50 km zuid-zuid-oost van Oslo ligt. Toch had ik het reishengeltje en de andere spulletjes maar in de koffer gedaan. De dag na aankomst vertelde een Noorse collega me dat er in de straat achter het hotel een hengelsportwinkel was. De eigenaar zou me waarschijnlijk wel verder kunnen helpen met informatie. De winkel, "Østfold fiske & fritid", was snel gevonden. Op de vraag waar je hier in de buurt in een beekje of rivier op forel kon vissen antwoordde de eigenaar, Jan-Hugo Jeremiassen, meteen al dat dat een beetje een probleem was. Er was in het gebied niet veel van dergelijk forelwater, vertelde hij. Het beste kon ik het vlakbij in zee proberen, daar word regelmatig zeeforel gevangen. Maar er was wel een meertje op een half uurtje afstand, en daar zou ik het ook kunnen proberen. Nadat ik in de stad een landkaart had gekocht, wees Jan me het meertje aan en gaf aanwijzingen hoe te rijden en waar een vergunning gehaald kon worden. Met goeie zin kleedde ik me in het hotel om , checkte dat ik dit maal wel alle spullen in mijn rugzak had gedaan, en ging op weg. In Svinndal aangekomen zocht ik het tankstation op. Voor de Spar supermarkt stonden een paar pompen, dus dat moest het wel zijn. Helaas verkocht men er alleen de rijksvergunning, maar niet een dagkaart voor het Stutefosstjernet. Toen ik vertelde over het advies dat Jan me had gegeven, het tankstation in Svinndal, werd me aangeraden om 10 km verder te rijden, daar was een echt tankstation. De dame van de winkel was erg aardig, en belde vast even op of ze daar inderdaad de vergunningen verkochtten. En dat klopte. Twintig minuten later had ik de vergunning op zak en ook het meertje was daarna snel gevonden.

Het Stutefosstjernet is niet groot, maar wel erg mooi. Het ligt midden in het bos en heeft helder water met op vele plaatsen waterlelie bedden en gele plomp. Er loopt een paadje, meer een spoor eigenlijk, rond het meer en de oever is over het algemeen goed toegankelijk. Maar voor een vliegvisser zijn er wat minder plekken geschikt, in verband met de vele bomen en struiken. Ik was overigens niet de enige die het deze avond wel een goed idee vond om te gaan vissen, nog negen anderen waren op hetzelfde idee gekomen, het was best wel druk dus. Vis zit er zeker, ik heb diverse keren forel gezien, ondanks het warme weer. Maar helaas zaten die ruim buiten de afstand die ik kon werpen. Ondanks dat ik geen enkele aanbeet heb gehad, was het toch een zeer aangename avond.

In een moerassige hoek van het meer zwom een brilduiker met drie pulletjes. Bovendien zag ik op de terugweg een ree en niet ver van de stad nog eentje met twee jongen. Dat zie je ook niet ieder dag.

Donderdag 6 juli, Hobølelva

Onze Noorse collega Knut had op het internet gezocht en een website gevonden waarop informatie over het vissen in het Østfold gebied was te vinden. Hier werd de Hobølelva genoemd als plek waar forel voor zou komen. In het plaatsje Tomter zou bij de Petter 'n Mix (een kiosk) een vergunning te krijgen zijn. Het leek me wel wat om dat eens uit te proberen. Het plaatsje Tomter was makkelijk te vinden, ik hoefde vanaf Moss alleen route 120 maar te volgen. De Petter 'n Mix is in Tomter langs de weg gelegen, en je kunt het bijna niet missen. De vergunning was snel aangeschaft en nadat ik er iets had gegeten, ben ik naar de rivier gegaan. Tot nu toe was de rivier nagenoeg het hele traject vrij smal, langzaam stromend en diep.

Eerst probeerde ik het bij een oude en verlaten zaagmolen. Ik ving er niets, maar zag wel een rode eekhoorn. Daarna ben ik verder gegaan totdat ik een plek vond waar die rivier er erg mooi uit zag. Er was een plekje om de auto te parkeren dus dat kwam mooi uit. Met de nymf kon ik mooi de diepere pools afvissen, en met de droge vlieg de ondiepere stukken. Bij een plek die overgroeid was met bomen was een pool met daarboven een snel stuk en weer een kommetje. Ook hier leverde de eerste pool niets op maar toen ik de nymf in het kommetje wierp was het meteen raak. En nog een mooie vis ook.

Na een minuut of wat kon ik de forel pakken, een vis van naar schatting een dikke 35 cm. Wat me opviel was dat ie geen rode stippen had. Maar een zeeforel leek het me toch niet. Ik betwijfel of zeeforel of zalm deze plek kunnen bereiken, want bij de houtzaagmolen is een grote dam, en twintig kilometer downstream zag ik er ook al een. Nou, ik was er in ieder geval heel erg blij mee. Het was verder echt genieten van het vissen en van de schoonheid van de rivier en omgeving. Waden was best moeilijk, het leek wel op de "killing fields" (er lagen veel grote keien in de rivier bedding) en om een uur of tien vond ik het wel mooi geweest.

Van een Noorse visser die ik op een parkeerplaats had gesproken, had ik gehoord dat hij vis had zien risen in het Mjaer (een meer). Dat wilde ik nog wel even gaan bekijken voordat ik terug zou gaan. Bij de plek waar de Hobølelva uit het Mjaer stroomt is een brug en daar vandaan kon ik inderdaad een hoop risende vis zien. Ook in de rivier zag ik een paar vissen, het leken voorns of zo. Bij de brug kon ik naar beneden klauteren en al vissend tussen de biezen richting het meer waden. Na een tijdje ving ik een klein ruisvoortje, toch leuk. Je kunt hier wadend vissen op ruisvoorn, net zoals in Nederland op de Wijde Blick bijvoorbeeld. Het was echt genieten, in het licht van de ondergaande zon was het Mjaer zó ontzettend mooi.

***

Bergen, Noorwegen, 12-15 October 2001

Nadat bekend werd dat we Stavanger en Bergen aan zouden doen, werd er druk op het internet gesnuffeld om te kijken of er wat informatie te vinden was over het vissen. Zodoende kwam ik terecht op de website van Bergen Sportsfiskere en daar vond ik de naam van mijn oude vriend Erik Falck. Erik en ik hebben in 1981 en 1985 al met elkaar gevist, maar waren in de loop der jaren het contact met elkaar verloren. Na een e-mailtje was dat contact hersteld.

In 1981 vingen we Roye (Salvelinus alpinus - poolforel cq. beekridder) in het Gåsandvann. Het is tot nu toe de enige keer in mijn leven dat ik die gevangen heb. Het is een prachtige forel met staalblauwe rug en een helder oranje buik. Vrijdagavond troffen Erik en ik elkaar en gingen op de wal een biertje halen. In een zeer gezellige pub maakten we plannen om de zaterdag te gaan vissen. Ik zou graag weer op beekridders vissen. Erik wist wel waar die voorkwamen, maar verwachtte dat het nog te vroeg in het seizoen was.

Zaterdag morgen pikte hij mij en een collega op en zetten we koers naar het meer. De rit erheen was fantastisch. Het landschap was adembenemend mooi, met de ruige bergen en de bomen in veelkleurige hersttinten. We passeerden vele riviertjes, meren en fjorden en keken onze ogen uit. Onderweg stopten we nog even bij de supermarkt om wat garnalen te kopen die als aas zouden worden gebruikt, en wat broodjes voor ons zelf. Gelukkig werkte het weer een beetje mee. Hoewel we de afgelopen twee weken veel wind en regen hadden gehad, was het nu kalm en scheen de zon zelfs af en toe. De sportvisvereniging van Bergen heeft een paar bootjes liggen op het Skogseidvannet in Hålandsdalen en daarvan konden we er eentje gebruiken. Erik legde uit dat dit meer bekend stond om de grote forellen die hier voorkomen.

Het meer bleek diep, vlak langs de kant was het al gauw 20 meter of meer. Erik was de gelukkige die als eerste een bruine forel wist te vangen. Na een tijdje besloten we om het bij een paar eilandjes te proberen. Terwijl we erheen roeiden sleepten we met een lepel. Na een uurtje vissen zag ik een enorme forel door het wateroppervlak breken en even later liet zich een tweede exemplaar bij een eiland zien. We wierpen onze lepels die richting op maar kregen geen aanbeet.

Een eind verder, toen we op de terugweg waren, klapte er iets heel groots op Eriks lepel. Het leek wel of hij vast zat aan de bodem, maar toen we wat terug roeiden, bleek er toch beweging in te zitten. Helaas, toen we boven de plek waren waar de vis zat, schoot de lepel uit zijn bek. Erik dacht dat het mogelijk een regenboogforel van een paar kilo was geweest. Jammer.

Vlak bij de plaats waar we het bootje te water hadden gelaten, verwisselde ik de lepel voor een spinner en begon het water onder de bomen af te vissen. Dit leverde binnen enkele worpen ook mij een bruin forelletje op. Even later had mijn collega Jan er ook eentje op, maar die schoot vlak bij de boot los. Een soort "short-distance release" dus. In ieder geval was het een fijne middag op het water geweest, gevolgd door een prachtige rit terug naar Bergen.

De zondag zouden we weer gaan vissen en dit keer zou mijn vriend Gerrit mee gaan. Eerst reden we naar een rivier die in een meer uitmondde, in Samdalen bij Renen. Daar hadden we kans om een beekridder te vangen. Maar het was nog te vroeg in het jaar en de beekridders waren er nog niet. Ook met de vlieg kon ik hier geen visje verleiden. Omdat ik dacht dat het forellenseizoen al dicht was, had ik alleen een wat zwaardere vliegenhengel meegenomen om op gul en zo te vissen.

Op dit moment miste ik mijn #4-5 hengeltje wel heel erg. Het was wel een fantastisch mooie plek om te vissen. Toen bleek dat we niets konden vangen had Erik nog een andere plek om heen te gaan, het Langavannet in Åsane. Al bij aankomst bleek dat er wat activiteit was van kleine bruine forel. Ook hier bleken de beekridders nog niet gezien te zijn.

Maar al gauw had ik een klein bruin forelletje gevangen. Gerrit wist er later ook nog eentje te vangen. Ik heb het ook nog met de vlieg geprobeerd, maar daar hadden ze geen trek in. We konden er niets bijvangen. Toch was het vissen bijzonder prettig. Het meer was prachtig om te zien, met de bergen aan de overkant die in het kalme water van het meer weerspiegelden. Het aantal tinten groen en bruin was overweldigend. Aan het eind van de middag bracht Erik ons weer terug aan boord. Hiermee was voor ons een eind gekomen aan dit havenbezoek, en ik kon op een bijzonder geslaagd weekend terug kijken.

Erik schreef er een artikel over in het jaarboek van de Sportvisvereniging Bergen, klik HIER !

***