Lang geleden, op chalkstreams, besloot ik dat de beste manier om een forel
een vlieg te presenteren en een grijp impuls op te wekken, niet is de zaak
lang te verkennen zoals sommigen ons willen laten doen, maar hem de vlieg
snel voor te zetten.
Mijn collega Jesse en ik vertrekken op zondag met de vroege vlucht naar Bristol. Zoals te verwachten is het op zondagmorgen vroeg onmogelijk om met openbaar vervoer vanuit Den Helder op tijd op Schiphol te zijn. In dit geval brengt de Schiphol Vliegtaxi uitkomst en al om zes uur staat de auto voor de deur die me ruim op tijd op het vliegveld afzet . Jesse woont dichterbij en als ik aan de koffie zit geeft hij een telefoontje dat ook hij de douane is gepasseerd. De KLM vliegt keurig op tijd en we staan even over tienen op Bristol. Er is ditmaal een automaat geboekt en dat bevalt prima. De TomTom leidt me netjes naar de straat waar het hotel moet liggen. De straatnaam is juist, alleen sta ik in een dorp dat er tien kilometer vandaan ligt. Even opnieuw programmeren op de kaartlokatie en wat later sta ik bij het Holiday Inn in Swindon. Mijn kamer is nog niet gereed maar ik kan me even omkleden in de kleedruimte van de sportzaal.
Een half uur later passeer ik de Thames, die duidelijk op sommige punten buiten zijn oevers is getreden. Bij de tackleshop op Lechlade aangekomen zie ik dat het beekje gedeeltelijk troebel is. Geen wonder, met al die regen. In de winkel verkopen ze tegenwoordig mooie spulletjes en zijn dealer van het merk Wychwood. Gelukkig is het nu droog. Ik pak de telefoon en even later opent Nigel de deur, hij vertelt dat de forellen het goed doen en ik neem een vier vissen ticket. Even over enen ligt de eerste lijn op het water. Het water in Bushyleaze staat hoog. Een hele hoop plaatsen zijn met mijn knielaarzen niet te bereiken, maar na even zoeken is een mooi plaatsje gevonden. De wind is krachtig en er staat een goede kabbel op het water, dat overigens behoorlijk helder is. Zoals gebruikelijk in dit soort omstandigheden is mijn keuze op een goldhead pheasanttail gevallen en langzaam wordt de nimf terug gevist. De wind doet daarbij het meeste werk. Na een kwartier duikt de strike indicator prachtig de diepte in. Een mooie forel tekent protest aan, maar na enige spannende runs ligt er een exemplaar van ongeveer 3 Lbs op de kant. Een prachtvis. Staalblauw en een glimmende purperen band op de flanken. De middag gaat snel voorbij en al tegen vieren valt de schemer in. Wel goed te merken, dat uur tijdverschil met thuis. De drie door mij gevangen vissen worden aan een van de andere vissers gegeven. Het is een prima dag geweest.
Om zeven uur bel ik Jesse op zijn kamer, hij blijkt ook al terug te zijn en samen gaan we genieten van een goede pastei en een pint bier in de pub.
Zaterdag 15 januari 2008
Al voordat de wekker gaat ben ik wakker. Eerst een goed Engels ontbijt en dan op weg. De week is best pittig geweest en ik ben blij dat ik het weekend vrij ben om te gaan vissen. Even de hersentjes uit laten waaien. Al vroeg ben ik in Lechlade. Er staan al enkele auto's van andere vissers. Nicci geeft me de gevraagde zes vissen ticket. Vlakbij de parkeerplaats blijkt dat het waterpeil door de vele regen van de afgelopen week nog een heel eind hoger is geworden, de auto moet als het ware door een doorwaadbare plaats, waar het water vanuit het meer over het pad de geul in stroomt, om de parkeerplaats te bereiken.
Het waait pittig en ik kan op de plaats waar ik vorige week leuk ving door het hoge water en de harde wind niet vissen. Een eindje verder is wel een mooie plek, net naast een paar bomen aan het water. Het duurt niet lang voordat de eerste forel zich meldt. De tweede schiet na een mooie dril net voor de kant los. Geeft niet, de dag is nog lang. Na een tijdje besluit ik het meer eens rond te lopen en andere plaatsen te verkennen. Dat heb ik hier nog nooit gedaan. Helemaal achterin zwemmen af en toe forellen dicht onder de kant langs. Na een poosje vang ik een fraaie bruine forel van een cm of 50. Een prachtvis, maar wel erg slank. Het lijkt net of de vis afgepaaid is. Na een foto zet ik hem voorzichtig terug. Een tijdje later krijg ik weer een fraaie aanbeet, en forel nummer drie is een feit.
Als ik na een poosje weer doorloop, kom ik bij een plek waar het water vanuit een geul over het pad het meer in stroomt. In het meer zie ik een hele troep forellen liggen, waaronder een paar kanjers. Een van de vissen is beslist tussen de 5 en 7 lbs en in prachtige paaikleuren.
Al spetterend probeert een fraaie forel tegen de stroom op te zwemmen. Ondanks dat het water dat over het pad stroomt maar een centimeter of drie diep is, lukt hem dat. Enige minuten later probeert de grote in de paaikleuren het ook, maar komt niet ver. Kijk maar op de foto. De vis zakt terug in de kuil die het stromende water heeft uitgehold. Een tweede forel slaagt wel om zich naar het water in de geul te ploegen. Dit heb ik nog nooit meegemaakt op een forellenmeer. Het lijkt wel de wildernis van Canada of zo en ik blijf een hele poos staan kijken naar dit spektakel. Diverse forellen hebben hun weg naar de geul gevonden, waaronder een paar kapitale vissen. Wel opvallend is dat de meeste vissen die hier voor de stroom liggen, bruine forellen zijn.
Na nog wat foto's genomen te hebben loop ik verder en vind een mooi plekje, waar ik ook nog wat ruimte achter me heb. Ook hier duurt het niet lang voordat ik weer een aanbeet krijg en forel nummer vier is het haasje. Omdat ik een zes vissen ticket heb, mag ik er nog drie vangen (de bruine forel is immers terug gezet). Na twee forellen die losschieten vang ik er nog een. Het wordt tijd voor een kop koffie of thee en een broodje, dus loop ik verder richting het clubhuis. Onderweg passeer ik een baai waar een knoert van een dooie snoek op de kant ligt. Het is er zeker eentje van boven de 110 cm. Mogelijk van ouderdom gestorven, want er wordt hier niet meer regelmatig op snoek gevist. Met zoveel forel als prooi zullen de snoeken hier best wel groot kunnen worden.
Bij het clubhuis haal ik mijn sandwiches en melk uit de auto. Tijdens het eten maak ik een praatje met enkele medevissers. Iedereen is het er over eens dat het hier een prachtige visserij is.
Wat later pak ik de hengel weer en begin te vissen in de buurt van het clubhuis. Het duurt niet lang voordat ik weer een krachtige aanbeet krijg. Opvallend hoe rustig de strike indicator de diepte in gaat. Deze vis weet na een dril vlak voor de kant de haak uit te schudden (inmiddels vis ik met een Tiemco 103BL haakje zonder weerhaak) en dit kunstje weten nog twee forellen binnen een uur uit te voeren. Daarna vang ik er nog twee bij zodat nu de limiet is bereikt en daarmee het vissen voor mij voor vandaag gedaan is. Het is inmiddels al half vier geworden en het is mooi geweest. De zes forellen worden door een andere visser in dank aangenomen. Als afscheid laat een uil zich horen vanuit de bomen.
Terwijl ik terug rijdt naar Swindon denk ik terug aan alle belevenissen van vandaag.
Jesse is vandaag al terug gevlogen, zodat ik in mijn eentje de pub in ga om te eten.
Zondag 16 januari 2008
Ook deze morgen ben ik vroeg op. De koffer moet worden ingepakt, want vanmiddag heb ik nog een rit van drie uur voor de boeg. Na het ontbijt reken ik af en ga op weg.
Het is regenachtig, zoals verwacht. Onderweg mis ik op een rotonde een afslag, maar de TomTom wijst me meteen een alternatieve route. Daardoor kom ik langs een plek waar men met moeite tracht een huis voor waterschade te bewaren. Het water stroomt hier gewoon over de weg. Een eind verder staat een ree in het veld. Altijd weer leuk om te zien.
Omdat de omstandigheden voor het vissen goed lijken, neem ik toch maar weer een zes vissen ticket. Bij de parkeerplaats aangekomen, blijkt het water alweer een eindje gezakt te zijn. Ik begin te vissen vanaf de steiger, die overigens 30 cm onder water staat. Ook nu duurt het niet lang voordat zich een aanbeet voordoet, maar de vis weet de nimf na een paar minuten te lossen. Wat later weet ik een tweede aanbeet te verzilveren.
Ook deze keer loop ik een ronde rond het meer. Achterin loopt het water niet meer zo over het pad en er ligt geen kudde forellen meer onder de stroom. Op dezelfde plek als gisteren vang ik twee mooie forellen en mis er ook nog een stuk of twee. Natuurlijk amuseer ik me ook deze dag weer opperbest.
Na de lunch blijf ik nog even vissen bij het clubhuis en vanaf de steiger mis ik nog twee vissen en vang de laatste twee. Daarna nog even de vis wegen en de ticket invullen en in de brievenbus doen. Dan breng ik de vissen naar de shop, zoals ik met Nigel heb afgesproken. Hij is net bezig de forellen in de kweekbakken te voeren en ik blijf nog even kijken en een praatje maken. Dan is het al zowat half drie en moet ik toch echt op weg. Het is nog een knap stuk rijden naar Wareham. Ik vermijd de snelweg en de route voert me door een landschappelijk heel mooi gebied, waarbij ik nog tal van oudheden passeer, zoals Old Sarum. In een veld staan een stel reeën, en in een bos laat een grijze eekhoorn zich zien.
Als het al donker is kom ik bij het hotel in Wareham aan.
Ik hoop ooit nog eens de kans te krijgen op Lechlade te vissen. Dat het dit keer kon was totaal onverwacht en misschien daarom wel voor mij zo speciaal. Het is de mooiste forellenvisserij die ik ken, een meer met helder water in een landschappelijk fraaie omgeving en prachige, hard vechtende forellen.
