Zonder twijfel is de smaak van de zeeforel veelzijdig, hij eet alles dat hij te pakken kan
krijgen, garnalen, schelpdieren, zandspiering, zachte krab enzovoorts .....
Hugh Falkus (Sea Trout Fishing - second edition).
***
Even voor de goede orde: de zeeforel is tegenwoordig in Nederland beschermd! Dit houdt in
dat als U er eentje mocht vangen, ongeacht of dit op het binnenwater of aan de kust is, U deze vis
direct en onbeschadigd terug dient te zetten !!!!!
***
21 juli 1976, de river Esk in Canonbie (Schotland).
Rob en ik hebben de hele nacht gevist. Geen beet hebben we gehad. Wel klinkt er in de donkere
nacht af en toe een plons van een springende zalm of zeeforel. Ook de andere vissers hebben
niets gevangen. Nadat ik een pool heb afgevist klauter ik bij de neck van de pool de wal op in
het vroege morgenlicht. Ik ben eigenlijk best moe en ga lekker languit liggen op een plekje
met gras. Na een tijdje komt Rob langs en die maakt me wakker. Slaperig pak ik mijn hengel en
loop het water weer in, breng de worp op lengte en vis het kleine, simpele zwarte vliegje
terug. Dan dreunt er een vis op en wat later glijdt mijn allereerste zeeforel het net in.
Een moment van puur geluksgevoel.
Nooit had ik toen durven dromen ooit nog een wilde zeeforel in Nederland te kunnen vangen. Volgens
het RIZA onderzoek is, in tegenstelling tot de zalm, de zeeforel echter nooit helemaal weggeweest
uit het Nederlandse kustgebied.
Sinds de tachtiger jaren worden ook door sportvissers min of meer regelmatig zeeforellen gevangen .
Vaak als gewaarderde verrassing bij het vissen op geep, makreel en zeebaars. Het zou fantastisch
zijn wanneer er zich een goede en stabiele populatie zeeforel en zalm weet te handhaven in het
Rijn- en in het Maas-systeem.
8 december 1985, IJmuiden.
Al tijden circuleren er geruchten dat er af en toe een zeeforel langs de Nederlandse kusten
wordt gevangen.
Nadat ik het zelf een hele tijd zonder resultaat bij Den Helder heb geprobeerd, neemt Bertus
Rozemeijer me een keer mee naar IJmuiden. Het is mistig en er wordt water uitgemalen.
Het duurt niet lang voordat ik een klap op mijn spinner krijg. Mijn eerste Nederlandse zeeforel
is een feit.
Mijn grootste zeeforel, 70 cm, gevangen op 15 januari 1990. Na het nemen
van de foto is de prachtige vis meteen terug gezet. Ik hoop dat hij of zij de paaiplaats heeft
bereikt.
Tot nu toe heb ik er in Nederland nog nooit een op de vlieg gevangen. Mijn vriend Frans wel,
kijk maar op zijn website.
Inmiddels is er door de OVB en door het RIZA veel onderzoek verricht. Vast is komen te staan dat
wilde zeeforel via de Nederlandse waterwegen de Rijn en Maas optrekt om in zijrivieren daarvan
in Duitsland en Belgie hun paaiplaatsen te bereiken.
Lees via
deze link het zeer interessante rapport van het RIZA over de migratie van zeeforel, of
lees de nieuwsbrieven.
Ook enkele zalmen weten, ondanks de hindernissen in de vorm van stuwen etc. terug te keren naar
diverse rivieren in Duitsland, zoals de Sieg, Saynbach, Ahr, Lahn, Wisper etc, en via de Maas
naar paaiplaatsen in Belgie.
Dit is het gevolg van allerlei uitzettings projecten. Vooral op de Sieg weten tientallen zalmen
hun paaiplaats te bereiken. Lees hierover op de volgende links:
Anno 2006 ziet de situatie er echter nog steeds niet rooskleurig uit. Zalm en zeeforel komen, juist in ons Nederlands zee- of kustgebied, als bijvangst in de netten terecht en overleven dit meestal niet. Verder vind er nog steeds illegale handel plaats.
Leest u het schokkende artikel hierover in de Volkskrant van juli 2005 er maar eens op na. Het is te vinden op de website van de zalmvereniging. Klik Hier om het artikel te lezen.
Er is in ons land dus nog veel te doen om de salmoniden te beschermen en in staat te stellen de paaigronden te bereiken.
Op de website van het Zalmplatform is hierover veel feitenmateriaal te lezen.